Та мэддэггүй юм уу, тохироо байдаг шүү дээ

Ууганаа Хонгороотой уулзаж чадсангүй, шал өөр адал явдалтай учрах нь тэр. Их дээд сургуулийн шалгалт дуусаж буй үө тул оюутнууд сүүлчийн шалгалтаа өгчихөөд нэг дамжаархуу ухаантай юм төгссөнөө тэмдэглэн шөнө дөл болтол бааранд сууцгааж оройтон такси хөлслөхөөс өөр аргагүйд хүрч байгааг тэрээр мэдсэн юм. Иймээс хотоор МУИС-ын ойролцоо зогсон ээлжит үйлчлүүлэгчзэ хүлэзж байлаа. Нэг их удсангүй бариу жинсэн өмд, нимгэн торон цамцтай, халамцуу охин орж ирлээ. Тэрээр бараг явж чадахгүй шахам гуйвалж байсан бөгөөд архи ханхийн үнэртэв. “Хаашаа явах вэ?” гэж асуухад “Баянхошууны эцэс, 112-ын буудал” гэж хэлээд л унтаад өглөө. Тэрээр согтуу охин гэрээ зааж өгч чадах болов уу гэж бодсоноо юу ч гэсэн Баянхошууг зүглэв. Эцсийн буудлын орчим очоод охиныг татаж сэрээвэл бараг архи нь гарчээ. Нэг их архи ууж явах биш багахан уугаад л ийн согтож бас хурдан сэргэж буй нь энэ бололтой. Баахан зүүн баруун тийш гэж толгой эргүүлж байснаа хүн бараг явдаггүй зэлүүд газар зогсоож орхив. Одоо хаанаас янз бүрийн залуучууд гарч ирээд дээрэмдэх бол хэмээн сэрзмжлэн харж байтал охин “Ах аа, хоёулаа зохицчих уу?” гэж байна. Байгаа хэдэн төгрөгөө л өгөх гэж байгаа юм байх гэж бодсон Ууганаа “Тэгээд яаж зохицох юм бэ?” гэхэд охин гайхсан аятай түүн рүү хараад “Та мэддэггүй юм уу? Тохироо байдаг шүү дээ” гэв. Уугнаагийн толгойд нэгэн бодол харван орж ирсэн ч арай ч үгүй байлгүй гэж бодоод “Би мэдэхгүй байна. Чи тайлбарлаад өг” гэхэд “Та худлаа маяглаад л…” гэснээ “Та надтай нэг удаа тэгчих. Тэгээд гэрт минь яг оруулж өгнө шүү” гэх нь тэр. Ууганаа үгэнд нь итгэж ядан “Тэгээд хаана тэгэх юм бэ?” гэхэд “Машин дотроо л, болдог ш дээ” гэж тийм юм их үзсэн бололтой хээв нэг хэлэв.