Би ер нь яагаад түүнийг урьд нь ийм тачаангуй гэдгийг нь анзаараагүй юм бол оо

Tүүнийг иртэл би хуурцагийг үзэхгүй байхаар шийдэв. Хэдийнэ гантайн боссон найзыгаа хааш нь хийхээ мэдэхгүй байлаа. Толгойд минь ямар бодлууд эргэлдэж байсныг хэлээд юүхэв. Яг тэр мөчид би түүнийг яах гэж дуудсанаа ч бүрэн ухамсарлахгүй байв. Дур тачаал хүнийг ямар болгодгийн жишээ энэ.

Хаалганы хонх дуугарахад миний зүрх рүү ёгхийж, харин өмдөн доторх минь хөдлөх шиг болов. Би хаалгаа онгойлголоо. Нэг талаас миний сайн уу гээд инээмсэглэн угтаж орохыг урин зайгаа тавьж өгдөг өнөө Даша хэвэндээ байлаа. Нөгөө талаас байнга хүсч байж ядаж байдаг дур хүсэл нь оволзсон эмэгчинг харж байлаа. Би түүнд хувцсаа тайлахад нь туслахад тэрээр шууд л толины өмнө биеэ гоёж үсээ самнаж эхлэв. "Бүх зүйл зүгээр үү?” гэж асуух шиг харцнаас нь би сэхээ оров. Тэртээ тэргүй том нүд нь улам том болж, царайд нь өмнөө намайг нүцгэн байгааг харж байгаа мэт гайхал төрсөн байлаа. -Алив, гал тогоонд биш, харин өрөөнд. Тэнд илүү тухтай гэж би санал болгов. Үнэндээ би нөгөө юу яахыг биш юм идэхийг л хэлсэн юм. Миний үг маш олон утгатай сонсогдсон бололтой.

-Яахад илүү тухтай гэж? хэмээн Даша хошигнов. Бид урьд нь  яриандаа халдаг байсан, гэхдээ энэ удаа энэ нь миний тэвчээрийг барж байв. - Юу хүссэнээ хийж болно хэмээн би бас алиалах аядахад Даша хариуд минь даруухан, бас ичингүйрэн инээмсэглэв.Товчхондоо бүх зүйл ердийнхөөрөө болов. Цаашаа ч ердийнхөөрөө үргэлжлэв. Даша надад гал тогооноос бүх бэлдсэн зүйлээ зөөхөд минь туслав. "Ямар цай уух вэ?” гэж тэр надаас асууж байна. "Садар самууныг өдөөгч цай” хэмээн би түүнийг өдөж эхлэв. Цааш нь сургууль, танилууд гээд энэ тэрийг ярьж эхлэв. Бид буйдангийн дэргэд шалан дээр дэр тавин тухлав. Даша хөлөө хумиад гараараа буйдан түшин суулаа. Заримдаа түүнийг хойш хотойход түүний хөх нь урагш түхийж, өмссөн цамц нь хөхийг нь улам том харагдуулна. Би ер нь яагаад түүнийг урьд нь ийм тачаангуй гэдгийг нь анзаараагүй юм бол оо?