Өглөөний 6 цаг болж байна удахгүй сувилагч ирж тариа тарих байхдаа. Энд ирээд нилээн хэд хоночихлоо. Эмнэлэг гэж нэг бодлын уйтгартай боловч давгүй газар юм. Энд би өвдөж ирээгүйлдээ. Манай дүү олгойгоо авахуулах, би сахих үүрэгтэй. Аав ээж минь гадаадад байдаг тул надаас өөр сахих хүн байсангүй. Хичээлд дургүй надад энд байх нэг бодлын сайхан амралт. Эргэлт гэж чихэр жимсэнд даруулна. Дүү минь хагалгааны улмаас нэг их идэхгүй тул би л бүгдийг далд оруулна. Харин уйтгар гэвэл Эх нялхасын эмнэлэг учир үеийн хүүхэд байхгүй над шиг чалчаа хүнд там гэдэг нь л энэ байв. Ядаж ганц ч охин харагдахгүй юм. Үеийн банди нарын нэгэн адил өдөр шөнийн бодол мөрөөдөл минь зандангаа тайлах бас найз охинтой болох. Гэхдээ энд нэг сэтгэл сэргээх юм байнаа. Сувилагч эгч нар. Арван жилийн банди нарын нэгэн мөрөөдөл бол эгч хүүхэн. Хөх, бөгс гээд л үеийн охидуудтай харицуулах юм биш. Манай хэдэн найзууд уулзахаараа эгч хүүхнүүдийг яаж найрах тухай хичнээн ярилцах боловч хэрэгжүүлсэн нь нэгээхэн ч үгүй. Миний аз болоход манай тасгийн сувилагч Заяа эгч жинхэнэ мөрөөдлийн минь хатан хаан. Цагаан халатнынх нь зохисон гэж жигтэйхэн. Эмэгтэй хүний бөгс бол намайг солиуруулдаг гол зүйл. Дараа нь царай, хөх, хөлдөө. Дүүг минь тарьж байхад нь Заяа эгчийн бөгсийг харан мөрөөдөлдөө умбаж жаргана. Гэхдээ зүгээр хараад ч байхгүй. Хааяа яриа өдөж, эргэлтийн чихэр жимснээсээ дайлна. Хөөрхөн алаг нүдээрээ айлгүйтэн инээхэд нь яралзах танан цагаан шүдийг нь бодох бүрийд болдоггүй бор минь өндөлзөхөд байж суух газраа олохгүй хэцүүднэ шүүдээ. Нэг өдөр сайн найз Тулгаа минь эргэж ирж буу халж байтал Заяа эгч хүрээд ирэв. Найзыгаа танилцуулж, авчирсан чихрээс нь дайллаа. Заяа эгчийг явсаны дараа Тулгаа:
-Пөөх яамар сак хүүхэн бэ. Чи найраач.
-Үгүй энэ чинь эгч шүүдээ. Би яаж чаддаг юм.
-Өө мангараа чи сувилагч хүүхнүүд аймар явдалтай гэж сонсоогүй юм уу. Бас сая чам руу ямар жоготой харсан гээ гэлээ. Тэгэхэд надад ч бас итгэл төрж ”Оролдож үзэхгүй бол юу ч бүтэхгүй. Уурлалаа гэхэд алгадуулаад л өнгөрөх биз” гэж бодоод Заяа эгчийн оройн ээлж хэзээ болохыг тандлаа. Хүлээсэн өдөр ч боллоо. Би энэ өдөрт нилээн бэлдсэн. Өчигдөр эмнэлэгээс түр гарч усанд орж, үсээ засуулан, түц орж бантан байж 10 бээлий авав. Яагаад ийм олныг авсан бэ гэвэл Тулгаагын зөвлөсөнөөр бэлгэвчээ углаж чадахгүй онигоонд орохгүй л гэсэндээ тэр. Тэгээд жорлондоо орж байгаад үзэж алдав. Хальт яаж углахыг сонсож байсны ачаар бүгдийг нь будаа болгочихолгүй углаж сурав. Харин задалж хаясан бээлийгээ хаях гэж бөөн асуудал болов. Бүгдийг нь уутанд цуглуулаад, хүний бараа харуулдан байж бункерлүүгээ чулуудлаа. Цаг явж өгөхгүй зовж байхад дээрээс нь оройн төлөвлөгөөгөө бодонгуут хөл чичрээд хэрэг алгаа. Шөнийн нэг цаг өнгөрч байна. Одоо л тариагаа дуусаад өрөөндөө орсон байх ёстой. Нэг гүнзий амьсгаа аваад өрөөг нь зүглэлээ. Зүрхэний цохилт бөмбөрнөөс ч хүчтэй сонсогдож байна. Үүдийг нь аажуухан түлхэж ортол Заяа эгч цаашаа хараад юм хийж байна. Хоолойгоо застал Заяа эгч цочин эргэж хараад,
-Ёо ёо ингэж цочих гэж. Эрдэнээ үүнээс хойш хаалга тогшиж бай. Чи энэ орой унтахгүй юу хийж яваа юм бэ. Дүү чинь зүгээр үү?
-Дүү зүгээрээ. Би харин таныг бодоод л явж байна.
-Юу гэнээ?
-Үгүй миний шүд өвдөөд гэж аман дотроо бувтаналаа. Өөрийнхөө зориггүйг харааж зүхэж үхмээр санагдлаа.
-За тэгвэл шүдэнд зуух эм бэлдээд өгөе. Цаанаа сууж бай гээд эргэн харж ажлаа үргэлжлүүллээ. Би булангийн сандал дээр суугаад Заяа эгчийг нүд салгалгүй ширтэв. Эмэгтэй хүн яагаад ийм сайхан дур булаам үзэсгэлэнтэй төрдөг байна аа. Тэрхэн мөчид би Заяа эгчид хайртайгаа мэдэрлээ. Энэ боломжийг алдах юм бол өөрийгөө хэзээ ч уучилж чадахгүйгээ ойлгон, аажуухан босож очоод Заяа эгчийн бэлхүүсээр тэврээд авав.
Төлбөртэй нийтлэл
Энэ нийтлэлийг үргэлжлүүлэн уншихын тулд төлбөр төлнө үү.
QPay — банкны аппаараа QR уншуулж төлнө.
Нэвтрээгүй үед худалдан авалт энэ төхөөрөмж дээр 3 хоног хүчинтэй. Нэвтэрч худалдаж авбал таны бүртгэл дээр 30 хоног хадгалагдана.